Wymieranie wilka szarego związane jest z rozwojem siedlisk ludzkich, co doprowadza do znacznego ograniczania wilczego środowiska. Wilk do przeżycia potrzebuje rozległego terenu – odkąd 100 do 1000 km², zależnie od momentu ilości pożywienia. Tak komfortowe uzdolnienie być może współcześnie dysponować resztkami sił na obszarze północnym, niezamieszkanym wskroś ludzi innymi słowy na słabo zaludnionych terenach azjatyckich.
W Polsce wilk podlega ścisłej ochronie zgodnie z rozporządzeniem Ministerstwa Środowiska z dnia 26 października 2001 (Dziennik Ustaw nr 130 poz. 1455 dodatkowo 1456), które zastąpiło ochronę do wnętrza oparciu o ustawy z roku 1998 (Dz. U. z 1998 r. Nr 47, poz. 298 z dnia 14 kwietnia 1998 dodatkowo Dz. U. z 1998 r. Nr 50, poz. 314 z dnia 22 kwietnia 1998). Wcześniej: do 1995 wilk nie był chociażby zwierzęciem łownym i zbytnio jego zabicie wypłacano premie. Od 1995 do 1998 stosowano nieskuteczną ochronę strefową, z możliwością odstrzałów wewnątrz województwach: krośnieńskim, przemyskim oraz suwalskim.
Obecnie zakazane są jakiekolwiek polowania na wilki, wilk został wykreślony z listy gatunków łownych. Dopuszczalne są jeno odstrzały osobników niebezpiecznych oznacza to atakujących stada, w środku oparciu o zgodę Ministra (na wniosek Konserwatora Przyrody). Za szkody poczynione wskroś wilki odpowiada Skarb Państwa. Pomimo ochrony prawnej, wilki (jak dodatkowo inna zwierzyna) padają zawsze pastwą kłusowników.